9 Ocak 2008
SANATIN İNTİHARI DOĞURAN VAROLUŞU....
Sanatın intiharı doğuran varoluşu yahut intiharın- kimilerince - sanatın son durağı olması.Uzun zamandır aklıma takılan bir mevzu bu.Çözülmesi zor bir mevzu.Son zamanlarda sanat ve intihar ile bütünleşen yaşam öyküleri okudum ve bu inanılmaz bir hissiyat uyandırdı bende..."Ey iki adımlık yerküre senin bütün arka bahçelerini gördüm ben",ancak ölüme kutsanmış bir ruh yazabilir bunu...Nilgün Marmara ölüme kutsanan ruhuyla bu dünyaya daha fazla katlanamayarak kendini boşluğa salıverdi...Şiirlerinde her sözcüğüyle haklılığını kanıtlamak ister gibi keskin,kararlı ve eminim mutlu bir yolculuktu onunkisi...Ve yine "Daha ne kadar dayanabilirdim,herkesin bir başkasının acısı pahasına mutlu olduğu yaşama"diyerek çok sevdiği Nilgün Marmara'nın öldüğü yaş ve yine intihar ederk yaşama son veren şair S.Plath'ın öldüğü ayda yaşamına son vermek istediğini dile getiren Zafer Ekin Karabay,29. yaşının 29 Şubatında intihar etmek istemiştir. Ancak hiç bir yerde huzur bulmadığından bu belirdeği tarihi bekleyememiştir ve yaşamına son vermiştir... Ölüme gülümsemeden az önce "Bir insanın özgürlüğü için,bir insanı üzdüm ,beni affedin" diyerek tükenmez bir yolculuğa çıkan İmam Aygün biliyorum ki ÖZGÜR bir yolcudur tarihin derinliklerinde.Sanat bir tür med-ceziri midir yaşam denen olgunun,varoluşun özüdür belki de sanat,insan iradesinin kurallardan soyutlanışıdır.Sanat bir özgürlük meşalesidir tarihe yol alan,geleceği aydınlatan,iz bırakan.Peki ya ÖLÜM,ölüm neresindedir sanatın.Ölüm =İntihar diyebilir miyiz,ben bunun sanatla ölüme gülümseyenlere yapılan bir haksızlık olacağını düşünüyorum,keza ölümden daha öte ölümü de aşan bir bakış sözkonusu bence.Bu ve benzeri bir yığın soru dömüp duruyor beynimde.Bu yazıyı yazmak fikri ilk aklıma geldiğinden bu yana hiç aklımdan çıkaramadım . Ama amacım böyle yüzeysel bir yazı yazmak değildi...Bunun için ciddi bir araştırma yapmalı ve zaman ayırmalıyım.Oysa ki ben ders çalışmak zorunda olan bir garip kul :) olaraktan kafamda dönüp duran sorular ,isimler yumağından sıyrılmak niyetiyle bu yazıyı yazdım ve burada noktalıyorum...Eminim ki sizinde aklınıza bir yığın soru takılacaktır bu yazıyla ilgili,yorumlarınızı merakla bekliyorum...Her şeye rağmen ,umutla...sevgiyle...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder