3 Eylül 2009

ACILARIMLA YOĞRULUYORUM...

...Derken zaman öylece geçer.Bu hikaye başladığı yerde biter.Hiçlikten çıkıp gelen hiçliğe yol alan bu hikayede son henüz yazılmamıştır.Keza hiçlik sonlandırılabilen bir şey değildir...

...Derken kahramanımız hep vardır ve var olmaya da devam edecektir.Çünkü o aslında düşüncenin ta kendisidir. Ve o düşünce de sonlandırılabilen bir şey değildir...

...Derken yazarımız artık yoktur.Çünkü kurguladıkları onu yok etmiştir.Yazar aslında var olma çabası veren bir vücuttur.Ve hikayemiz var oldukça o vücut kendini yok etmektedir.Derken yazar sadece hikaye yazan olmuştur.Artık o yoktur...

Şimdi düşünüyorum,sen bu hikayenin neresindesin diye?Hangisisin sen ;hiçliğe yol alan,kahraman olan,yoksa yok olan mı? Bunu söyleycek olan sensin ve susmak sadece susmayı sağlar!!!

Hiç yorum yok: